Wernisaż pierwszych 4 projektów odbył się w piątek, 15 lipca 2011.
Otwarciu towarzyszył koncert Fofaksejka i Dominiki Bienias.
URZĄDZENIE DO SŁUCHANIA WISŁY
Norbert Delman
Tuba akustycznie wzmacniająca szumy i dźwięki rzeki. Ma wzbudzać potrzebę słuchania natury i przypominać o niej, jej odgłosach, szmerach i szeptach, w miejscu, gdzie bywają one zagłuszane przez zgiełk miasta.
WARKOCZ
Olga Micińska
Organiczna istota wynurzająca się z rzeki. Może budzić skojarzenia zarówno z symbolami kulturowymi (pierwiastek żeński w obrzędach, warkocz Syreny) jak i elementami bardziej przyziemnymi, np. przeciwpowodziowymi wałami. Może również pełnić funkcję wygodnych siedzisk, wypełnionych piaskiem i dostosowujących się kształtem do osoby odpoczywającej.
LEŻAK
Alicja Raczkowska
Założenie projektu mieści się w koncepcji minimalistycznego „przedmiotu powiększonego”. Jest to klasyczny plażowy leżak, tylko pięciokrotnie większy. Zbudowany tak jak prawdziwy, jednak przeznaczony do korzystania przez kilka osób jednocześnie. Ma być zachętą dla ludzi do przebywania nad Wisłą, traktowania nabrzeża jako miejsca wypoczynkowego. Stanowi także dialog z inicjatywą, podjętą przez władze miasta, wybudowania deptaka i plaży po przeciwnej stronie rzeki.
DOM
Patrycja Świerż
Plan domu w skali 1:1 wraz z wycieraczką i przedsionkiem, namalowany na schodach, ma tworzyć wrażenie pewnej izolacji i intymności kojarzonej z przebywaniem w zamkniętym pomieszczeniu i równocześnie otwartości, nieograniczoności wypływającej z naturalnego położenia miejsca. Także wybór schodów jest nieprzypadkowy – to tam latem ludzie, tak jak w domu, spotykają się, by spędzać wspólnie czas, odpocząć, porozmawiać.
w procesie:
ARCHITEKTON ŚWIATŁA
Jan Kargul
Rzeźba z piaskowca będąca poszukiwaniem możliwie najciekawszej formy wyrażającej energię, jaką jest światło.
wkrótce:
KURIOZA NAD WISŁĄ
Bruno Althamer i Diana Grabowska
Grupa figur/ rzeźb, budowanych z odpadów, a następnie „oblekanych wizerunkiem”. „Wyławiamy z tłumu konkretne postaci, znane nam z ulicy, których wizerunek jest nam dobrze znany i oswojony. Następnie przełamując stereotypowy sposób ich postrzegania, umieszczamy je w specjalnie wymyślonym dla nich kontekście, stwarzając iluzję rzeczywistości. Dopiero bliska konfrontacja stwarza warunki do podjęcia dialogu”. Wśród postaci znajdą się np. facet z wrednym ryłem i domkiem dla barbie, medytujący dresiarze, czy dziewczyna z brodą w czerwonej sukience.
realizator: Stowarzyszenie STEP, www.2b.art.pl
kuratorzy: Klara Kopcińska & Józef Żuk Piwkowski
koordynacja: Iza Kujawska
promocja:Ewa Rejzler
partner: Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie
Projekt jest realizowany dzięki dofinansowaniu miasta stołecznego Warszawy.





















0 komentarze:
Prześlij komentarz