nie każdy lubi Warszawę. dla jednych jest byt wielkomiejska, dla innych prowincjonalna. skupiona na biznesie, polityce i robieniu kariery, nieprzyjazna dla ludzi. za szybka, za głośna, brudna i nieporządna. jest w tym łut prawdy. ale ja nie widzę tak Warszawy. być może dlatego, że szukam w niej czegoś innego. dla mnie to miasto niespodzianek, zabawnych sytuacji, zagadek, wspomnień i... sztuki. zwłaszcza sztuki w przestrzeni miejskiej. tej dynamicznej, pojawiającej się i znikającej. tropię ją od lat. są też fantastyczne projekty o Warszawie. ta strona to moje archiwum. większość znalezisk można odnaleźć na mapie google. bawcie się dobrze. some people don't like Warsaw. they believe it is too big, or on the contrary - too provincial. focused on business, on career, unfriendly. too loud, too fast, dirty and messy. there is a grain of truth in this. but it is not how I see Warsaw. maybe because I'm looking for something else. for me this is a city of surprises, funny situations, riddles, memories, and... art. especially art in public space. the dynamic, appearing and disappearing form of art. I have been looking for it for several years now. there are also wonderful projects about Warsaw. this blog will be my archive. you can find most of my findings on the enclosed google map. enjoy.

7/16/2011

Park rzeźby nad Wisłą 2011/ Vistula Sculpture Park 2011

Projekt Stowarzyszenia Edukacji i Postępu STEP – prezentującego w nadwiślańskiej przestrzeni prace site-specific młodych artystów z ASP. Na okres wakacji bulwar po raz drugi zamienia się w Park pełen niebanalnych, intrygujących rzeźb, które stworzone zostały z myślą o tym specyficznym terenie. Konkurs wygrało sześć projektów, które w jakiś sposób swoją ideą, rolą czy tworzywem odwołują się do rzeki i jej nabrzeży.

Wernisaż pierwszych 4 projektów odbył się w piątek, 15 lipca 2011.


Otwarciu towarzyszył koncert Fofaksejka i Dominiki Bienias.



URZĄDZENIE DO SŁUCHANIA WISŁY
Norbert Delman

Tuba akustycznie wzmacniająca szumy i dźwięki rzeki. Ma wzbudzać potrzebę słuchania natury i przypominać o niej, jej odgłosach, szmerach i szeptach, w miejscu, gdzie bywają one zagłuszane przez zgiełk miasta.



WARKOCZ
Olga Micińska

Organiczna istota wynurzająca się z rzeki. Może budzić skojarzenia zarówno z symbolami kulturowymi (pierwiastek żeński w obrzędach, warkocz Syreny) jak i elementami bardziej przyziemnymi, np. przeciwpowodziowymi wałami. Może również pełnić funkcję wygodnych siedzisk, wypełnionych piaskiem i dostosowujących się kształtem do osoby odpoczywającej.



LEŻAK
Alicja Raczkowska

Założenie projektu mieści się w koncepcji minimalistycznego „przedmiotu powiększonego”. Jest to klasyczny plażowy leżak, tylko pięciokrotnie większy. Zbudowany tak jak prawdziwy, jednak przeznaczony do korzystania przez kilka osób jednocześnie. Ma być zachętą dla ludzi do przebywania nad Wisłą, traktowania nabrzeża jako miejsca wypoczynkowego. Stanowi także dialog z inicjatywą, podjętą przez władze miasta, wybudowania deptaka i plaży po przeciwnej stronie rzeki.




DOM
Patrycja Świerż

Plan domu w skali 1:1 wraz z wycieraczką i przedsionkiem, namalowany na schodach, ma tworzyć wrażenie pewnej izolacji i intymności kojarzonej z przebywaniem w zamkniętym pomieszczeniu i równocześnie otwartości, nieograniczoności wypływającej z naturalnego położenia miejsca. Także wybór schodów jest nieprzypadkowy – to tam latem ludzie, tak jak w domu, spotykają się, by spędzać wspólnie czas, odpocząć, porozmawiać.
 



w procesie:

ARCHITEKTON ŚWIATŁA
Jan Kargul

Rzeźba z piaskowca będąca poszukiwaniem możliwie najciekawszej formy wyrażającej energię, jaką jest światło.
 



wkrótce:

KURIOZA NAD WISŁĄ

Bruno Althamer i Diana Grabowska

Grupa figur/ rzeźb, budowanych z odpadów, a następnie „oblekanych wizerunkiem”. „Wyławiamy z tłumu konkretne postaci, znane nam z ulicy, których wizerunek jest nam dobrze znany i oswojony. Następnie przełamując stereotypowy sposób ich postrzegania, umieszczamy je w specjalnie wymyślonym dla nich kontekście, stwarzając iluzję rzeczywistości. Dopiero bliska konfrontacja stwarza warunki do podjęcia dialogu”. Wśród postaci znajdą się np. facet z wrednym ryłem i domkiem dla barbie, medytujący dresiarze, czy dziewczyna z brodą w czerwonej sukience.




realizator: Stowarzyszenie STEP, www.2b.art.pl
kuratorzy: Klara Kopcińska & Józef Żuk Piwkowski
koordynacja: Iza Kujawska
promocja:Ewa Rejzler
partner: Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie
Projekt jest realizowany dzięki dofinansowaniu miasta stołecznego Warszawy.

0 komentarze:

Prześlij komentarz